Większość przyjezdnych nie opuszcza Dubaju i Abu Zabi, dzięki czemu w górach jest cicho. Półtorej godziny na północ od Dubaju płaskie wybrzeże ustępuje górom Hadżar — nagiemu, pofałdowanemu pasmu ciągnącemu się w głąb Omanu.
Geolodzy przyjeżdżają tu z konkretnego powodu: Hadżar to jedno z najlepszych na świecie odsłonięć ofiolitu — skorupy oceanicznej i górnego płaszcza wypchniętych na kontynent. Skała, która powstała kilometry pod dnem morza, leży dziś na otwartym powietrzu, gdzie można jej dotknąć ręką.
Jebel Jais
Mierzący 1934 metry Jebel Jais w Ras Al Khaimah jest najwyższym punktem ZEA. Droga na szczyt to kawał inżynierii wart przejechania dla niej samej, a temperatura na górze bywa o dziesięć stopni niższa niż na wybrzeżu — zimą spada poniżej zera, a przy rzadkich okazjach spadł tu śnieg.
Jebel Jais Flight to najdłuższa tyrolka świata, 2,83 kilometra, potwierdzona przez Guinnessa w 2018 roku. Zjeżdża się głową naprzód, w pozycji leżącej, z prędkością do 150 km/h. Obok są via ferrata, górski tor saneczkowy i bezpłatne platformy widokowe.
Ras Al Khaimah
- Al Jazirah Al Hamra — miasteczko poławiaczy pereł opuszczone w latach sześćdziesiątych i pozostawione tak, jak stało: domy z bloków koralowca, meczet, wieże wiatrowe, wszystko powoli niszczejące. To najpełniejsza zachowana osada z czasów przed ropą w kraju, po której można swobodnie chodzić.
- Fort Dhayah — jedyny fort na wzgórzu w ZEA, do którego prowadzi krótkie strome podejście; z jednej strony plantacje daktyli i morze, z drugiej góry.
- Suwaidi Pearl Farm — czynna farma, gdzie rodzina niegdyś nurkująca po perły dziś je hoduje i tłumaczy, jak naprawdę działał dawny handel.
- Źródła Khatt — gorące baseny siarkowe u stóp gór.
Fujairah
Po stronie Zatoki Omańskiej stoi meczet Al Bidyah, najstarszy znany meczet w ZEA, zbudowany z kamienia i suszonej cegły około 1446 roku. Jest maleńki — cztery kopuły nad jedną salą wspartą na pojedynczym środkowym filarze — i wciąż używany. Zwiedzający są mile widziani poza godzinami modlitwy; strój i zachowanie odpowiednio.
Fort Fujairah z szesnastego wieku góruje nad starym miastem i gajami daktylowymi.
Wadi i Hatta
Wadi Wurayah zostało w 2009 roku pierwszym parkiem narodowym kraju, chroniąc wodospady, rozlewiska i tahra arabskiego. Wadi Shawka to łatwiejsza opcja na wędrówkę, z oznakowanymi szlakami.
Hatta — górska enklawa Dubaju — ma turkusowy zbiornik zaporowy z wypożyczalnią kajaków, trasy rowerowe i wioskę dziedzictwa. To standardowa jednodniowa wycieczka z miasta, w weekendy zatłoczona.
Praktycznie
- Do wadi potrzebna jest terenówka, choć na Jebel Jais i do Hatty dojedzie każdy samochód po asfalcie.
- Nigdy nie wjeżdżaj w wadi, gdy prognoza mówi o deszczu. Gwałtowne powodzie przychodzą błyskawicznie i zabierały ludzkie życie; woda potrafi podnieść się o metry w kilka minut.
- Zabierz więcej wody, niż wydaje ci się potrzebne, i powiedz komuś, którędy idziesz — zasięg między graniami znika.
- Góry są najlepsze od listopada do marca; latem nawet na szczycie jest nieprzyjemnie gorąco.