Zjednoczone Emiraty Arabskie to federacja siedmiu emiratów — Abu Zabi, Dubaju, Szardży, Adżmanu, Umm al-Kajwajn, Ras Al Khaimah i Fudżajry — zawiązana 2 grudnia 1971 roku. Łączy je waluta i rząd federalny, ale nie każdy przepis: Szardża jest na przykład całkowicie bezalkoholowa.
Wjazd i pieniądze
- Wizy: obywatele Unii Europejskiej wjeżdżają zwykle bez wizy na 90 dni w każdych 180; posiadacze paszportów brytyjskich, amerykańskich, kanadyjskich i australijskich dostają zazwyczaj 30 dni. Zasady się zmieniają — sprawdź aktualny stan przed rezerwacją.
- Paszport musi być ważny co najmniej sześć miesięcy.
- Walutą jest dirham (AED), od 1997 roku sztywno powiązany z dolarem po 3,6725. Karty działają wszędzie; gotówkę zostaw na souki, taksówki i małe kawiarnie.
- Napiwek to około 10–15 procent, choć opłata serwisowa często jest już doliczona do rachunku.
Poruszanie się
- Metro w Dubaju jest szybkie, nieskazitelnie czyste i tanie. Kartę Nol kupisz na każdej stacji; taryfa zależy od strefy. Jest wagon dla kobiet i dzieci oraz wagon Gold Class na przedzie składu.
- Taksówki mają liczniki i rozsądne ceny. Te z różowym dachem prowadzą kobiety i zabierają wyłącznie kobiety i rodziny. Działają zarówno Careem, jak i Uber.
- Autobusy E100 i E101 łączą Dubaj z Abu Zabi za jakieś 25 dirhamów w mniej więcej dwie godziny.
- Wynajem auta: większość przyjezdnych potrzebuje międzynarodowego prawa jazdy obok własnego. Paliwo jest tanie, drogi znakomite, a bramki opłat — Salik w Dubaju i Darb w Abu Zabi — naliczają się automatycznie i pojawiają na rachunku z wypożyczalni.
- Styl jazdy jest szybki i stanowczy; fotoradary stoją wszędzie, a mandaty są wysokie.
Leki i zdrowie
To punkt pomijany najczęściej. Kilka leków zwyczajnych w kraju jest tu reglamentowanych albo zakazanych — kodeina, tramadol, niektóre silne środki przeciwbólowe, część tabletek nasennych i wszystko, co zawiera CBD. Miej przy sobie zaświadczenie od lekarza i oryginalną receptę na wszystko, co bierzesz stale, a przed wylotem sprawdź listę ministerstwa zdrowia. Zdarzały się zatrzymania z powodu blistra w walizce.
Opieka medyczna jest doskonała i droga; ubezpieczenie podróżne w praktyce nie jest opcjonalne. Aptek jest mnóstwo, wiele czynnych całą dobę.
Codzienne szczegóły
- Numery alarmowe: 999 policja, 998 pogotowie, 997 straż pożarna.
- Rozmowy głosowe i wideo przez internet są ograniczone. Aplikacje, na których polega większość podróżnych, nie zestawią połączenia; działają licencjonowane alternatywy, na przykład Botim, a hotelowe Wi-Fi tego nie zmienia. Wiadomości tekstowe działają normalnie.
- Napięcie wynosi 220–240 V, gniazdka są brytyjskie, trójbolcowe.
- Karty SIM Etisalat (e&) albo du kupisz na lotnisku z turystycznymi pakietami danych; eSIM wykupiony przed wylotem jest jeszcze prostszy.
- Woda z kranu jest uzdatniona i bezpieczna, ale prawie wszyscy piją butelkowaną.
Kiedy przyjechać
Od listopada do marca trwa sezon: 20–28 °C, morze wystarczająco ciepłe do pływania, góry i pustynia obie wygodne. Od maja do września temperatura sięga 40–48 °C przy wilgotności bliskiej 90 procent na wybrzeżu — hotele są wtedy tanie, a godziny dzienne spędzisz pod dachem.
W ramadanie rytm dnia zmienia się całkowicie; to wdzięczny czas na przyjazd, jeśli wiesz, czego się spodziewać.